50 lat konserwacji barokowego wyposażenia w kościele Opactwa w Tyńcu

 

Zapraszamy w środę 15 listopada 2017 roku

15.00 – Nieszpory z wprowadzeniem obrazu Matki Boskiej

17.00 – wernisaż zakończenia prac konserwatorskich nad wyposażeniem barokowym kościoła (1972-2017)

18.00 – Msza św. pontyfikalna – koncelebrowana pod przewodnictwem JE ks. abp. Marka Jędraszewskiego, metropolity krakowskiego

Połączona z ceremonią wręczenia odznaczeń – medali św. Jana Pawła II „Zasłużony dla Archidiecezji Krakowskiej”: złoty dla prof. Józefa Nykiela oraz srebrne dla Marka Sawickiego i Jacka Kieferlinga

 

Opactwo Benedyktynów w Tyńcu jest najstarszym z istniejących dziś klasztorów w Polsce, gdyż pierwsi mnisi przybyli tu około połowy XI w. Zabudowania opactwa są świadkiem i jakby zwierciadłem jego długiej historii: fundamenty romańskie z drugiej połowy XI w., mury gotyckie, nowożytne sklepienia, zaś wnętrze kościoła uzyskało w pełni barokowy wystrój w połowie XVIII w.

Po kasacie opactwa (1816), opuszczone budynki popadały w zniszczenie, a wielki pożar w 1831 r. dopełnił dzieła destrukcji.  Funkcjonował jedynie kościół, do którego przeniesiono parafię. Benedyktyni powrócili do Tyńca w lipcu1939. Po wojnie, począwszy od 1947 r., przystąpiono do odbudowy klasztoru, którą ukończono dopiero w latach 2007–2008. Równolegle z wielkim dziełem odbudowy ruin podjęto w 1967 r. prace nad konserwacją wnętrza kościoła. Niedługo potem, bo w 1972 r., zapadła decyzja o rekonstrukcji barokowych stall w prezbiterium. Zapoczątkowało to długoletni proces konserwacji i sukcesywnej rekompozycji różnych elementów wyposażenia kościoła – bocznych ołtarzy, figur i obrazów, ambony, elementów snycerskich z wielkiego ołtarza, krzyża z tęczy, medalionów św. Benedykta. W ciągu ostatnich pięciu lat dokonano nie tylko konserwacji zespołu pozostałych kilkunastu rzeźb i detali snycerskich, lecz także zidentyfikowano ich atrybucję oraz pierwotną lokalizację w kościele, jak również wymowę ideową całości układu w tynieckiej świątyni. A dodatkowo, ku naszemu wielkiemu i pozytywnemu zaskoczeniu odnalazły się zabytki uznawane za niezachowane, w tym przede wszystkim obraz Matki Bożej Śnieżnej z kaplicy Ciemnej, czy również żyrandol z XVIII w.

Dziś zatem chcemy wspólnie świętować nie tylko zakończenie pięcioletniego cyklu prac konserwatorskich przy wyposażeniu kościoła i jego rekompozycji, ale też cieszyć się, że prace podjęte przed półwieczem, przy ogromnej determinacji wielu osób znalazły swe szczęśliwe zakończenie. Dziś dziękujemy tym wszystkim, którzy z tak wielkim zaangażowaniem pracowali przy wyposażeniu tynieckiej świątyni. Owoc tej pracy możemy teraz w kościele wszyscy podziwiać.